Nieuwsberichten

Waarom was de Gay Pride zo saai?

Waarom was de Gay Pride zo saai?

1 »

Dit artikel verscheen vorig jaar op Joop.

De parade is vooral een feestje van seculiere zelfbevrediging geworden

Afgelopen weekend bezocht ik dus voor het eerst de Gay Pride. Ik had een paar jaar geleden, bij toeval, de Gay Pride van Londen aanschouwd: een gezellige barbecue voor leernichten en travestieten. In vergelijking daarmee was de Amsterdamse Gay Pride een enorm spektakel. De Prinsengracht vol met bootjes die confetti spoten en de halve stad in het roze.

Toch viel het festijn in 020 mij enigszins tegen. Had het kleine feestje in Londen nog iets spontaans, in Amsterdam was alles verschrikkelijk commercieel en conformistisch. Akzo Nobel, Vodafone, Google, de Nederlandsche Bank en Thalys hadden allemaal hun eigen boot. Die van Thalys was het leukst, met een roze Eiffeltoren in de vorm van een fallus. Ook D66, GroenLinks PvdA en VVD waren van de partij.  Heel fijn natuurlijk dat ze voor homorechten zijn en dat je naar Kamerleden kon zwaaien, maar spectaculair waren deze bootjes niet. Alleen GroenLinksers hadden een beetje hun best gedaan, door zich allemaal als bijtjes te verkleden. Hun motto was dan ook ‘Bee free’. Ik telde maar één heuse leernichtenboot waarop opzwepende muziek werd gedraaid (ik bedoel dus niet het softcorenummer S&M van Rihanna).

Over de Gay Pride maakte bijna niemand zich meer boos. Alleen de conservatieve opiniemaker Fop Schipper, die onder andere schrijft voor de Volkskrant en De Dagelijkse Standaard, ergerde zich aan de ‘liberale eenheidsworst’ (no pun intended) die aan Nederland zou worden opgedrongen. Hij stelde op Twitter de retorische vraag: “Is het in Nederland eigenlijk al strafbaar om niet mee te doen met die viespeukerij in de Amsterdamse grachten?” Fop kent de Gay Pride blijkbaar alleen maar van televisiebeelden van tien jaar geleden, toen er op sommige homobootjes nog provocerend gecopuleerd werd. De roze Koninginnedag van afgelopen zaterdag was geen reet aan.

Waarom was de Gay Pride zo saai? Mijn vermoeden is dat de homo-emancipatie in Nederland is voltooid. Vorig jaar werd er nog gedemonstreerd tegen de weigerambtenaar, het laatste obstakel dat de volledige acceptatie van homoseksualiteit in onze maatschappij in de weg stond. Natuurlijk, in bepaalde christelijke, islamitische en asociale kringen heeft men het nog steeds niet op met homo’s, maar deze intolerante groepen vormen zelf ook minderheden in onze samenleving. De overgrote meerderheid in Nederland accepteert homoseksualiteit als iets volstrekt normaals. De meeste orthodoxe christenen durven het, behalve binnenskamers, niet meer hardop te veroordelen. Vandaar ook dat het politieke engagement van de Gay Pride zich dit jaar vooral op het buitenland richtte: het dictatoriale Rusland van Poetin en een land als Oeganda waar homo’s worden bedreigd met geweld en lange gevangenisstraffen. Het is een beetje vergelijkbaar met de aandacht voor Chili en Cuba tijdens de 1 mei-optochten in de jaren zeventig en tachtig, internationale solidariteit bij gebrek aan grote klassentegenstellingen in Nederland.

Het is natuurlijk ontzettend mooi dat homoseksualiteit in Nederland zo breed geaccepteerd wordt. De politieke en maatschappelijke noodzaak voor een Gay Pride valt daardoor echter weg. De Gay Pride is nu vooral een feestje van seculiere zelfbevrediging geworden, waar grote bedrijven en seculiere politieke partijen laten zien hoe goed ze wel niet voor homo’s zijn. De Gay Pride is een instituut.

Er valt in Nederland nog een boel te emanciperen en te detaboeïseren, ook op seksueel gebied. Mensen met een fetisj voor voeten zijn raar en soms ook vies (terwijl een obsessie voor borsten en billen ‘normaal’ is), om maar te zwijgen over liefhebbers van BDSM, luiers, oorwarmers etcetera.

Het is hoog tijd voor een Fetish Pride.

Tags: , , , , ,

Discussion One Response

  1. 04/08/2014 at 1:31 pm

    Goed stuk. Op de homosite Nighttours staat een vergelijkbaar verhaal van kennelijk een bezoekende toerist:

    “John Ibanez today, 02:04

    It’s no secret that Amsterdam doesn’t attract gay foreign tourists any more, and this year’s pride made it abundantly clear why. 2014’s Amsterdam Gay Pride amounted to little more than gay blackface: a bunch of dolled up nellies having a boat ride and acting out every conceivable stereotype while straight provincials cheered them on (meanwhile hoping that their son won’t turn out gay, of course), while the night life and sex clubs still amount to fuck-all.

    Sure, the venues were more crowded than usual, but they were filled with the same kind of dull, square, practically identical queens you get here the year round, many of them wearing the same brand of jock strap. In fact, Club Church was showing underwear commercials instead of porn. Gayness has finally been successfully commodified, or so it would seem.

    Nearly everything closes ridiculously early in Amsterdam, usually between midnight and 2 a.m. –around the time when the parties are just getting started in most other European cities I have visited. Public transport stops at about 00:15. But that’s fine, because the pubs don’t stay open for that much longer afterwards anyway. Coffee shops (a rapidly disappearing sight) close at midnight, and there are preciously few all-night places. Amsterdam wants you to go to bed early, jock strap consumers!

    This Pride weekend was supposed to be about all sorts of things, as street posters made clear: diversity, culture, tolerance, acceptance. All very lofty ideals of course, but the key ingredient missing from the mix was a little thing called ho-mo-sex-u-a-li-ty. There was absolutely nothing sexy or erotic about the whole thing. Gays are now being perceived as similar enough to straights not to be ridiculed and tormented, provided they limit their gayness to fetishizing the Eurovision Song Contest and colour coordinating their living rooms. Gay sex? What’s that? Not the sort of thing we want mentioned during Pride weekend here, really.

    What I wanted to get from this weekend was a naughty good time with some horny, friendly, good looking guys. “Do a little dance, make a little love…” What I got was overloud crap ‘camp’ music, hordes of boringly dressed people drinking beer from plastic cups while talking about work (i.e. a typical Dutch party) and massively overcrowded venues that had cleverly upped their admission fee to take advantage of all the provincials turning up. Oh, and hundreds of police officers and private security guards to make sure that things staid respectable (not too much fun please, this is Amsterdam!).

    For many years I dearly loved Amsterdam, but I have to be honest: stay away from this clenched-up Calvinist village with metropolitan pretensions if you value a good time. It looks beautiful, and it’s worth visiting in the daytime, but that’s about it. It’s reputation as a laid-back, anything-goes town reflects the ways it was here twenty years ago. Nowadays, it’s reactionary and boring. There are much nicer cities in the Netherlands. Go visit one of them.”

    Misschien ligt het inderdaad ook wel een beetje aan Amsterdam? Dat is al jaren geen feeststad meer.

    Anyway, we zullen zien hoe het in 2015 wordt.

Leave a Reply