Blog

Lorem ipsum dolor set atsonic

  • Erwin Nypels over De weg naar de macht

    0

    JOVD-erelid Erwin Nypels, tevens oud-Kamerlid en oud-minister voor D66, mailde mij een ‘beknopt onsystematisch commentaar’ op mijn boek over de Jongeren Organisatie Vrijheid en Democratie.

    https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/63/E._Nijpels_(D66)_-_NL-HaNA_Anefo_930-9975_WM368.jpg/266px-E._Nijpels_(D66)_-_NL-HaNA_Anefo_930-9975_WM368.jpg

     

     

    Beknopt onsystematisch commentaar op het boek “De weg naar de macht, een kroniek van de JOVD 1949 – 2015” van Ewout Klei

    Algemeen (1)

    Het boek is een aanwinst voor de JOVD. Het is plezierig leesbaar. Het bevat vele wetens-waardigheden van zeer uiteenlopende aard over de JOVD. Het gaat daarbij over de politieke stellingnames van de JOVD als geheel (waaronder enkele zeer opmerkelijke), maar ook over de persoonlijke inbreng van de vele JOVD-ers en de vele vormen van politieke spannings-velden die hierbij een rol speelden als verklaring. Het boek bevat niet alleen belangrijke en leuke wapenfeiten van de JOVD. Eveneens zijn interne strubbelingen uit het verleden beschreven. Dat is zeker niet gebruikelijk in geschiedenisboeken van verenigingen. Dat vraagt moed. Het verraadt de historicus die weet dat organisaties zonder strubbelingen niet bestaan en dat ter wille van de vereiste objectiviteit hiervan ook melding moet worden gemaakt. Het boek bevat ook veel informatie over de perioden van voorafgaande geschiedenispublicaties die nieuw is. Het is een vondst om in het boek als opening bijdragen van twee smaakmakende bekende oud-JOVD-ers (Wiegel en Kelder) op te nemen over hun belevenissen in de JOVD. Die vlot geschreven boeiende bijdragen smaken naar meer: de inhoud van het eigenlijke boek van Ewout Klei!

    Algemeen (2)

    Aangenaam verrast was ik door de uitgebreide passages in het boek die aan mij persoonlijk worden gewijd. Hierin wordt ik aangeduid als de belangrijkste progressieve JOVD-er in de jaren zestig. Mijn rol zou zelfs te vergelijken zijn met de rol die Hein Roethof in de jaren vijftig in de JOVD speelde. Dit is een wel erg lovende beoordeling waar ik stil van word. Maar alsof dat nog niet genoeg lof is wordt ik later in het boek ook nog de “Henk Korthals” van de Jonge Democraten genoemd, hetgeen ik als een lovende eretitel beschouw. Voor deze hoge rapportcijfers heb ik uiteraard grote waardering.

    Detailopmerkingen

    Wanneer de concepttekst van het boek mij zou zijn voorgelegd zou ik waarschijnlijk over de onderwerpen waarbij ik persoonlijk betrokken ben, een paar opmerkingen hebben gemaakt van de volgende strekking:

    • 21: Jammer is dat bij de lange lijst van voorbeelden van Kamerleden die voor een andere partij kozen dan de VVD mijn naam is weggevallen. Meestal worden bij deze voorbeelden de genoemde namen van Roethof en Kosto tezamen met die van mij in één adem genoemd. Dit wegvallen is overigens niet erg omdat dit later in het boek wel duidelijk wordt vermeld.
    • 50 en 51: Op deze bladzijden wordt de rol van een aantal (oud-)JOVD-ers bij de oprichting van D’66 beschreven. In het boek wordt overigens met verwondering vastgesteld dat in het proefschrift “Tussen ideaal en illusie” over D66 van Menno van de Land nauwelijks aandacht wordt besteed aan de JOVD-invloed op D’66. Dat klopt. Dat kan ik verklaren. Toen ik hoorde dat een proefschrift geschreven zou worden over D66 heb ik verschillende bronnen die ik in mijn archief had, en waarvan ik dacht dat die voor het proefschrift nuttig zouden kunnen zijn, bij elkaar gebracht. Daarbij hoorde ook een artikel dat ik voor het kaderblad LEF van de JOVD (december 1984) had geschreven met gegevens over de invloed van de (oud-)JOVD-ers op de oprichting van D’66. Ik heb toen aan het landelijk secretariaat van D66 gevraagd deze documentatiemap te sturen naar de schrijver van het proefschrift. De map is kennelijk bij het secretariaat zoekgeraakt, maar heeft in ieder geval –naar achteraf bleek – Menno van de Land nooit bereikt. Ik kwam daar pas achter nadat het proefschrift was verschenen. Hetzelfde artikel heb ik nu ook weer ter beschikking gesteld voor de samenstelling van het nieuwe geschiedenisboek van de JOVD. Het bevat overigens onder meer met betrekking tot een aantal JOVD-resoluties en de ondertekenaars van het Appêl gemakkelijk te controleren, openbare gegevens. Die zijn dit keer terecht wel in het boek “De weg naar de macht” opgenomen.
    • 116 en 117: Op deze bladzijden wordt het succes van het Des Indes-beraad bij de kabinetsformatie in 1994 beschreven. Daarbij worden terecht de namen van verschillende personen van de VVD en de PvdA vermeld die aan dit succes hebben bijgedragen. Maar ik mis hierbij de namen van een aantal belangrijke D66-ers die aan het beraad hebben deelgenomen. Wel wordt in de beschrijving vermeld dat aanvankelijk het Des Indes-beraad alleen bezocht zou zijn door backbenchers. Dit is jammer genoeg een onjuiste of onnauwkeurige weergave van de werkelijkheid. Het begrip “backbencher” is hier in ieder geval misplaatst. Wat is een backbencher? In het spraakgebruik wordt met dit begrip meestal verstaan een onbeduidende politicus van derderangs garnituur. Allereerst doet dit geen recht aan de deelnemers van VVD en PvdA in de beginjaren. Zo nam Roethof vanaf 1975 deel aan het beraad. Is Roethof een backbencher? Maar ook de D66-deelname aan het beraad kan toch niet serieus tot de backbenchers gerekend worden. Zijn Glastra van Loon en Brinkhorst, die vrijwel van het begin af aan hebben deelgenomen backbenchers, of geldt dat voor Kohnstam en (Ernst) Bakker, die later aanschoven? De deelnemers aan het beraad waren in vrijwel alle gevallen vertegenwoordigers van een stroming in hun partij. Zij waren onafhankelijke politieke denkers die de moed hadden zeer volhardend de rol van trendsetters te vervullen en daarbij tevens bereid waren de eventuele hoon of afkeer van hun partijgenoten te accepteren. Dus geen backbenchers maar voortrekkers of frontbenchers.
    • 117: Als alles overheersende, beslissende reden van de totstandkoming van het eerste paarse kabinet had hier expliciet moeten worden vermeld dat D66 een klinkende verkiezingsoverwinning had behaald (van 12 naar 24 zetels). Van Mierlo kreeg hierdoor de sleutel in handen. Hij kon hierdoor getalsmatig de totstandkoming van de door hem gewenste paarse regeringscoalitie afdwingen. Andere kabinetten waren getalsmatig niet meer goed denkbaar.

     

    Erwin Nypels, 14 februari 2016.

    Tags: D66, Erwin Nypels, JOVD
    Read More
  • De weg naar de macht. Nu te koop

    0

    Omslag

    Elco Brinkman, Ineke van Gent, Frank de Grave, Jort Kelder, Aad Kosto, prinses Mabel, Ed Nijpels, Hein Roethof, Mark Rutte, Haya van Someren, Hans Wiegel – wie zat er níét in de JOVD?

    Zij, en duizenden anderen, begonnen hun carrière bij de Jongeren Organisatie Vrijheid en Democratie. In De weg naar de macht beschrijft Ewout Klei de geschiedenis van deze liberale politieke jongerenorganisatie, die zich altijd graag profileerde als de horzel in de pels van de VVD. Al ruim 65 jaar lang maken jongeren kennis met het liberalisme via deze onafhankelijke club. Klei laat zien hoe de JOVD zich de afgelopen 65 jaar heeft ontwikkeld tegen de achtergrond van een veranderend Nederland. Welke standpunten nam zij in? Wat voor cultuur heerste er? En hoe reageerden de jonge liberalen op de oprichting van D’66, het paarse kabinet, de politieke correctheid van de jaren negentig en op Fortuyn, Verdonk en Wilders? Deze helder geschreven kroniek biedt een frisse en verrassende kijk op de invloedrijkste politieke jongerenorganisatie van Nederland. Het unieke verhaal van een broedplaats voor politiek talent, met kostelijke anekdotes, sprekend fotomateriaal en speciale bijdragen van Hans Wiegel en Jort Kelder.

     

    Website Nieuw Amsterdam.

    Interview met Ewout Klei door Chris Aalberts.

    Boekpresentatie op 10 december in Den Haag.

     

    Artikel in Algemeen Dagblad.

    AD 28 november 2015

    Tags: Hans Wiegel, Jort Kelder, JOVD, Mark Rutte, VVD
    Read More
  • Teaser De weg naar de macht. Een kroniek van de JOVD 1949 – 2015.

    0

    Even een kleine update over het JOVD-boek. De vermoedelijke titel zal luiden ‘De weg naar de macht. Een kroniek van de JOVD 1949 – 2015.’ Het manuscript ligt nu bij de uitgever, dat is wederom mijn huisuitgever Uitgeverij Nieuw Amsterdam in Amsterdam. Naast 1000 exemplaren voor de JOVD zullen er een x-aantal exemplaren voor de boekhandels worden gedrukt. U kunt het boek dus ook gewoon in de winkel kopen. Het boek krijgt foto’s en twee voorwoorden van twee prominente oud-JOVD’ers, maar die twee maak ik pas bekend als de omslag klaar is. Vermoedelijk wordt het boek eind dit jaar gepresenteerd, in november of begin december. Dat hangt een beetje van het rad van fortuin af. U mag hier aan draai aan geven, maar ik weet niet of dat helpt. Ten slotte voeg ik nog een paar leuke plaatjes aan deze post toe, om u alvast een beetje te teasen.

     

    1954LustrumcongresCabaretAmsterdam

    HaagseJOVD1984

    Fris en fruitig

    20150530_174023

    Tags: JOVD
    Read More