Blog

Lorem ipsum dolor set atsonic

  • Is Israel een apartheidsstaat?

    0

    http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/3/32/Israeli_Apartheid_Week_2009_poster.jpg

    Door: Ewout Klei

     

    Is Israël een apartheidsstaat? Deze vraag stond centraal op de Nakba-bijeenkomst die het Palestinakomitee op zaterdagmiddag 3 mei in de Balie in Amsterdam organiseerde.

    De Nakba-bijeenkomst wordt elk jaar gehouden om de verdrijving van de Palestijnen uit Palestina in 1948 te herdenken. De bijeenkomst werd door zo’n honderd mensen bezocht. In de zaal zaten onder andere voormalig GroenLinks-Kamerlid Mohammed Rabbae, de antizionistische rabbi Josef Antebi en de 90-jarige Auschwitzoverlevende Hajo Meyer, die vindt dat Israël de Holocaust misbruikt voor politieke doeleinden.

    De gewezen anti-apartheidsactiviste Adri Nieuwhof vertelde over de misdaad van apartheid in Zuid-Afrika. Van 1948 tot 1990 was Zuid-Afrika een apartheidsstaat. De zwarte bevolking werd institutioneel gediscrimineerd. Nieuwhof noemt in haar verhaal een aantal voorbeelden. Huwelijken en seksuele relaties tussen blanken en zwarten waren verboden, zwarten kregen slechter onderwijs, zwarten werden uit hun huizen gezet en verbannen naar ‘thuislanden’ en veel delen van Zuid-Afrika waren voor hen verboden terrein. De Verenigde Naties veroordeelden de apartheid als een misdaad. In 1976 kwam er een definitie van apartheid, waardoor ook andere staten die een soortgelijk discriminerend beleid voerden konden worden veroordeeld.

    Ben White, journalist bij The Guardian en Al Jazeera, sprak over de apartheid en Israël. Volgens hem is Israël inderdaad een apartheidsstaat. De discriminatie van Palestijnen is ook institutioneel. Er is sprake van een feitelijke segregatie: er zijn joodse en Palestijnse gebieden. Bovendien is Israël gedefinieerd als ‘joodse staat’.  De Palestijnen (en hun nakomelingen) die in 1948 huis en haard hebben moeten verlaten hebben geen recht op terugkeer, want ze zijn niet-joods. De enige reden dat Israël een joodse meerderheid heeft komt door etnische zuiveringen. Daarom is Israël volgens White geen democratie maar een ‘etnocratie’. Oud-premier Ehud Olmert had, toen hij nog burgemeester van Jeruzalem was, gezegd dat hij minder Palestijnen wilde. Waar zulke racistische retoriek in Nederland is voorbehouden aan de oppositiepartij van Geert Wilders, daar wordt ze volgens White in Israël gebezigd door de machthebbers.

    Ten slotte hield de Palestijns-Amerikaanse wetenschapster Hanine Hassan een gepassioneerd verhaal over het droevige lot van de Palestijnse vluchtelingen. De Palestijnen die in 1948 hun land hebben moeten ontvluchten en hun nakomelingen leven nog steeds in vluchtelingenkampen. De Palestijnen in de Syrische vluchtelingenkampen hebben het nu extra moeilijk vanwege de burgeroorlog in dat land. De vluchtelingenkampen worden beschoten door de troepen van Assad en Jordanië en Egypte laten geen Palestijnse vluchtelingen toe. Veel Palestijnen die op de vlucht zijn geslagen voor deze ‘tweede Nakba’ durven om deze reden ook niet te zeggen dat ze Palestijns zijn. Vorig jaar moest Hassan naar Sicilië, om 53 Palestijnse vluchtelingen te identificeren die waren verdronken toen hun boot was omgeslagen. Ze houdt Israël verantwoordelijk voor elke Palestijnse dode. Als Israël in 1948 de Palestijnen niet massaal had verdreven dan hadden al deze mensen nog geleefd. Maar er is hoop: ‘We zullen ooit terugkeren, snel’.

    Vanuit de zaal werd de vraag gesteld hoe Hanine Hassan over de Holocaust denkt. Een Nakba-bijeenkomst in Utrecht, die op 4 mei was gepland, werd op last van de burgemeester afgelast, omdat  deze bijeenkomst samen zou vallen met de dodenherdenking. Het herdenken van de Palestijnen op precies hetzelfde moment als de joodse slachtoffers van de Holocaust wordt door het Centrum Informatie en Communicatie Israël (CIDI) als een provocatie beschouwd. Volgens Hassan zouden de joodse slachtoffers van de Holocaust, die stierven in de gaskamers, zich nu echter schamen voor de misdaden die Israël tegen de Palestijnen pleegt. Ze ergert zich aan degenen die uit de tragedie van de Holocaust politieke munt willen slaan, om het racisme van Israël te rechtvaardigen. Een exclusieve focus op de joodse slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog ontneemt volgens haar ook het zicht op de andere oorlogsslachtoffers, zoals de zigeuners: ‘De joden die  tijdens de Tweede Wereldoorlog zijn vermoord waren niet het slachtoffer van antisemitisme, maar van racisme.’

    De Nakba-middag was boeiend en de sprekers wisten, elk vanuit hun eigen specialisme, een overtuigend verhaal neer te zetten. Toch was de bijeenkomst in de eerste plaats een gezellig samenzijn van gelijkstemden. Rabbae en Antebi mengden zich niet in de discussie maar waren vooral aanwezig om hun solidariteit met de goede zaak te betuigen.  Meyer zorgde voor enige deining toen hij stelde dat de ‘joodse identiteit’ niet bestond, maar White antwoordde dat hij deze ingewikkelde kwestie liever onaangeroerd liet. Hij wilde als journalist vooral kijken naar de gevolgen van het Israëlische beleid. Iedereen in de zaal vond dat de Palestijnen het recht hadden op terugkeer en dat er actie moest ondernomen, onder andere door het boycotten van Israël. De titel van de Nakba-bijeenkomst was ‘Is Israël een apartheidsstaat?’ Voor alle aanwezigen was dit geen vraag maar een feit. ‘Israël is een apartheidsstaat!’ was wellicht een betere titel geweest.

     

     

    Tags: Adri Nieuwhof, Apartheid, Ben White, Hajo Meyer, Hanine Hassan
    Read More
  • Sunshine across Israel

    0

    Door: Ewout Klei

     

    Mooie dames in bikini, spelende kinderen, een jongeman in een grappig sinaasappelkostuum, dansende nonnen, vrolijke oudjes, een pasgetrouwd stel, skiërs in de sneeuw en last but not least een zwart gospelkoortje. Je ziet ze allemaal in de videoclip Sunshine across Israel, een vrolijk promofilmpje dat als doel heeft om meer toeristen naar Israël te krijgen.

     

     

    Vrij naar de negentiende-eeuwse premier Benjamin Disraeli: ‘Je hebt leugens, je hebt grove leugens en je hebt Israël.’ Het Israëlische promofilmpje mag misschien ontzettend lief en leuk zijn, het is een zeer selectieve blik op een land dat een illegaal nederzettingenbeleid op de Westbank voert, met grof geweld tegen Palestijnse demonstranten optreedt en internationale resoluties aan zijn laars lapt.

    Het promofilmpje verwijst – impliciet – wel naar de bezettingspolitiek. De man in sinaasappelkostuum heeft een sticker van Jaffa, terwijl dit bedrijf ervan sinaasappelen verbouwt in de bezette gebieden. Het wintersportgebied dat we zien is het Mount Hermon ski resort. Dit oord ligt formeel niet in Israël maar op de Golanhoogte, die in 1967 op Syrië is veroverd en sindsdien door het Israëlische leger wordt bezet.

    Verder is opvallend dat we in het filmpje wel christenen zien, maar geen orthodoxe Joden. Blijkbaar passen die, net als de Palestijnen, ook niet bij het moderne, ‘tolerante’ Israël dat toeristen wil lokken. De zon schijnt over Israël, maar duistere zaken zijn bewust onderbelicht.

    De propagandatactiek van Israël is trouwens een hele oude. Vorst Potemkin, een minister en minnaar van de Russische tsarina Catharina de Grote, liet tijdens het staatsbezoek van keizer Joseph van Oostenrijk zelfs complete nepdorpen bouwen, de zogenoemde Potemkindorpen. Toen de Oostenrijkse keizer deze dorpen bezocht werd  hij toegejuicht door weldoorvoede boeren die heel gelukkig leken. Dat dit acteurs waren wist de keizer natuurlijk niet.

    Totalitaire staten als de Sovjet-Unie, China en Noord-Korea zouden ook  gebruik maken van deze propagandatruc toen westerse sympathisanten, de zogenoemde fellow-travelers, op bezoek kwamen. Deze reizigers  lieten zich – al dan niet bewust – in het ootje nemen en bezochten nepsteden, nepfabrieken en ontmoetten alleen maar mensen die vol lof waren over de communistische heilsstaat.

    In de Zuid-Chinese stad Kunming, waar ik in 2003 was, heeft men een heus ‘minderhedendorp’ gebouwd waar alle etnische minderheden van de provincie Yunnan ‘gezellig’  bij elkaar wonen in een pretpark. Dat China de Tibetanen en Oeigoeren onderdrukt moet je hierdoor een beetje vergeten. Dat de Chinezen van dit minderhedendorp een soort Efteling hebben gemaakt is trouwens niet onderdrukkend bedoeld. Ze verkrachten gewoon hun cultuur en maken van kunst kitsch. Je kunt tegenwoordig ook met een achtbaan naar de Chinese Muur.

    Het zou mooi zijn als Israël, in plaats van vrolijke maar misleidende propagandafilmpjes te maken, eens wat gaat doen om het land echt wat vrolijker te maken. Stop de bezetting. Geef Palestijnen gelijke rechten. En stop ook met dat excessieve geweld. Israël presenteert zich graag als een volwaardige democratie, een baken van licht in het Midden-Oosten. Het land wordt pas echt verlicht als de Palestijnen er ook mogen zijn.

     

    Tags: Israël, Jaffa, Potemkindorpen
    Read More